يه روزي عشق ، ديوونگي ،محبت و فضولي داشتن قايم موشك بازي ميكردن تا نوبت به ديوونگي رسيد .ديوونگي همه رو پيدا كرد اما هرچي گشت اثري از عشق نبود ، فضولي متوجه شد كه عشق پشت يه بوته قايم شده و ديوونگي را خبركرد اما ديوونگي يه خار بزرگ برداشت و در بوته گل سرخ فرو كرد ، صداي فرياد عشق بلند شد . وقتي همه به سراغش رفتن ديدن چشماش كور شده و ديوونگي كه خودش رو مقصر مي دونست تصميم گرفت هميشه عشق را همراهي كند و از اون روز به بعد وقتي عشق به سراغ كسي مي ره چون كوره بديهاي معشوقش رو نمي بينه و ديوونگي هم در كنارشه

وقتي دلم برات تنگ مي شود

چشم هاي پر از اشكم را

پشت ابرهاي سياه پنهان ميكنم

آنجا كه جز خداي خود هيچكس را نمي يابم

پس بدان ....

هر زمان كه بارن ميبارد

دلم برايت تنگ است