بي تو ....

بي تو دنيا بر سرم آوار شد

بين ما هر پنجره ديوار شد

آنكه اول نوش دارو مي نمود

برلب ما زهر نيش مار شد

درد ما در بودن ما ريشه داشت

رفتن و مردن علاج كار شد

عيب از مابودن از ياران نبود

تا كه ياري يار شد بيزار شد

عاقبت با حيله سودا گران

عشق هم كالاي هر بازار شد

آب يكجا مانده ام دريا كجاست؟

مردم از بس زندگي تكرار شد

 

|+| نوشته شده توسط محمد در شنبه بیست و ششم فروردین 1385 و ساعت 12:38 | 

منوی اصلی

نوشته های پیشین

پيوندهای روزانه

پيوندها

اشعار روزانه

وقتي دلم برات تنگ مي شود

چشم هاي پر از اشكم را

پشت ابرهاي سياه پنهان ميكنم

آنجا كه جز خداي خود هيچكس را نمي يابم

پس بدان ....

هر زمان كه بارن ميبارد

دلم برايت تنگ است